Stosowanie terminów zawitych w obrocie gospodarczym

Stosowanie terminów zawitych w obrocie gospodarczym

Zastosowanie w umowie terminów zawitych oznacza przyjęcie bardzo rygorystycznych warunków czasowych, których muszą dopełnić jej strony. Jeśli któraś ze stron nie dotrzyma terminu zawitego, jej prawo do dokonania określonej czynności wygasa bezpowrotnie.

W praktyce umowa zawierająca termin zawity może zawierać np. klauzulę zastrzegającą, że jeżeli wykonawca robót nie dostarczy drugiej stronie (nabywcy) faktury do określonego dnia, to jego roszczenia wygasają. Mamy tu więc do czynienia z czynnością, która musi być wykonana w danym terminie zawitym oraz skutkiem w postaci utraty prawa do wykonania tej czynności (wygaśnięciem roszczeń) w przypadku nie dotrzymania wskazanego terminu.

Stosowanie umownych terminów zawitych jest odwzorowaniem terminów prekluzyjnych dopuszczanych regulacjami prawnymi, jednak ich swobodne kreowanie budzi wiele wątpliwości w środowiskach prawniczych.

Przeciwnicy stosowania terminów zawitych uważają, że ich obecność w umowach prowadzi do obejścia bezwzględnie obowiązujących przepisów dotyczących przedawnienia roszczeń, zgodnie bowiem z art. 119 k.c. terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani przedłużane przez czynność prawną. Takie stanowisko zawiera m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 23 lipca 2014 r., sygn. akt I ACa 238/14 oraz wyrok SA w Warszawie z 20 marca 2013 r.

Strona, która nie dotrzymała w ten sposób określonego terminu zasadniczo może zarzucić drugiej stronie nadużycie prawa. W praktyce wykonawca może więc, zgodnie z takim stanowiskiem, zgłaszać roszczenia tytułem wystawionej i dostarczonej po terminie faktury, nie może jednak obciążać drugiej strony konsekwencjami w opóźnieniu zapłaty (odsetkami ustawowymi za nieterminową regulowanie należności).

Środowiska dopuszczające możliwość stosowania umownych terminów zawitych powołują się na zasadę swobody umów. Zgodnie z art. 3531 k.c., strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Takie stanowisko zajął m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z 14 marca 2013 r. (sygn. akt VI ACa 1151/12). Sąd uznał, że regulacje zawarte w art. 353 k.c. nie stoją w sprzeczności z art. 119 k.c.

Previous Kiedy możliwe stosowanie kompensaty zobowiązań
Next Unijny VAT kontra mali sprzedawcy usług elektronicznych

Może to Ci się spodoba

Przedsiębiorca w sądzie 0 Comments

Czym jest sąd arbitrażowy?

Niektóre spory i konflikty rozwiązywane są za pośrednictwem sądów, ale okazuje się, że nie tylko powszechnych. Szacunkiem i uznaniem cieszą się sądy arbitrażowe, które pomagają w trudnych przypadkach. Kiedy zwracać

Prawo dla firm 0 Comments

Czy warto korzystać z porad prawnych w internecie?

Każdy, kto korzystał w ostatnim czasie z porady prawnej prawnej wie, jak drogie jest wynajęcie adwokata lub wizyta u polecanego i zaufanego radcy prawnego. Zatem nie może szokować fakt, że

Prawo dla firm 0 Comments

Jakie obowiązki mają organizacje pozarządowe?

O organizacji pozarządowej należy mówić w stosunku do jednostek, które prosperują z prywatnej inicjatywy, aczkolwiek planują wspierać publiczne interesy(przetargi). Celem nie jest otrzymywanie przychodów, ale pomoc w wybranej dziedzinie życia.

Przedsiębiorca w sądzie 0 Comments

Kto powinien uregulować koszty egzekucyjne?

Każdy właściciel firmy powinien wiedzieć, że nie zawsze będzie generował przychody. A jeśli załamanie finansowe stanie się codziennością może mieć problem z opłacaniem wystawionych rachunków i faktur. Zazwyczaj wszystko kończy

Przedsiębiorca w sądzie 0 Comments

Komu należy się zwrot wydatków za stawienie się na rozprawie sądowej?

Stawienie się na sprawie sądowej może wytworzyć ponadplanowe koszty. Ustawy pokazują, że jest sposobność dostania zwrotu części, prawdopodobnie nawet całej kwoty. W jakich sytuacjach i kiedy mamy prawo występować o

Prawo dla firm 0 Comments

Prosta spółka akcyjna wcale nie taka prosta

W 2023 roku potencjał polskich start-upów sięgnie 2,2 mld zł wartości dodanej dla gospodarki, ponad 50 tys. miejsc pracy i 757 mln zł przychodów dla gospodarstw domowych – pokazują dane Deloitte przytaczane przez MPiT.

1 Comment

  1. aner
    09 stycznia, 09:48 Reply
    Rzczywiście, niektóre terminy są tak zawiłe, że nie da się tego zrozumieć w żaden sposób.

Zostaw odpowiedź