Stosowanie terminów zawitych w obrocie gospodarczym
Zastosowanie w umowie terminów zawitych oznacza przyjęcie bardzo rygorystycznych warunków czasowych, których muszą dopełnić jej strony. Jeśli któraś ze stron nie dotrzyma terminu zawitego, jej prawo do dokonania określonej czynności wygasa bezpowrotnie.
W praktyce umowa zawierająca termin zawity może zawierać np. klauzulę zastrzegającą, że jeżeli wykonawca robót nie dostarczy drugiej stronie (nabywcy) faktury do określonego dnia, to jego roszczenia wygasają. Mamy tu więc do czynienia z czynnością, która musi być wykonana w danym terminie zawitym oraz skutkiem w postaci utraty prawa do wykonania tej czynności (wygaśnięciem roszczeń) w przypadku nie dotrzymania wskazanego terminu.
Stosowanie umownych terminów zawitych jest odwzorowaniem terminów prekluzyjnych dopuszczanych regulacjami prawnymi, jednak ich swobodne kreowanie budzi wiele wątpliwości w środowiskach prawniczych.
Przeciwnicy stosowania terminów zawitych uważają, że ich obecność w umowach prowadzi do obejścia bezwzględnie obowiązujących przepisów dotyczących przedawnienia roszczeń, zgodnie bowiem z art. 119 k.c. terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani przedłużane przez czynność prawną. Takie stanowisko zawiera m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 23 lipca 2014 r., sygn. akt I ACa 238/14 oraz wyrok SA w Warszawie z 20 marca 2013 r.
Strona, która nie dotrzymała w ten sposób określonego terminu zasadniczo może zarzucić drugiej stronie nadużycie prawa. W praktyce wykonawca może więc, zgodnie z takim stanowiskiem, zgłaszać roszczenia tytułem wystawionej i dostarczonej po terminie faktury, nie może jednak obciążać drugiej strony konsekwencjami w opóźnieniu zapłaty (odsetkami ustawowymi za nieterminową regulowanie należności).
Środowiska dopuszczające możliwość stosowania umownych terminów zawitych powołują się na zasadę swobody umów. Zgodnie z art. 3531 k.c., strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Takie stanowisko zajął m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z 14 marca 2013 r. (sygn. akt VI ACa 1151/12). Sąd uznał, że regulacje zawarte w art. 353 k.c. nie stoją w sprzeczności z art. 119 k.c.
Może to Ci się spodoba
Zmiany w unijnych przepisach o delegowaniu pracowników mogą zatrząść polskim rynkiem pracy
W Brukseli trwają prace nad zmianami w dyrektywie o delegowaniu pracowników za granicę. Komisja Europejska chce, by pracownicy delegowani po przekroczeniu granicy mieli opłacane wszystkie składowe wynagrodzenia miejscowych specjalistów. To nie tylko podniesie
Wszystko o ugodzie administracyjnej
W zgodzie z prawem administracyjnym możliwe jest zawieranie ugody. Aby jednak do tego doszło należy wypełnić kilka podstawowych warunków. W jakich przypadkach podpisuje się ugodę administracyjną? Czy jest to właściwy
Poznaj innowacyjny Program Ochrony dla przedsiębiorców
W dobie natłoku informacji oraz częstych zmian w przepisach prawa, każdy biznes potrzebuje wsparcia prawnika oraz doradcy podatkowego. Coraz częściej jednak zdarzają się sytuację, iż Przedsiębiorca nie ma gdzie ani
Naruszenie nazwy przedsiębiorcy jako czyn nieuczciwej konkurencji
Gdy mówimy o ochronie nazwy przedsiębiorcy w pierwszej kolejności mamy na myśli znak towarowy. Co w przypadku, gdy takiego prawa ochronnego nie posiadamy, a doszło do naruszenia? Ustawa o zwalczaniu
Problem prawny? D.A.S. przychodzi z pomocą
Towarzystwo Ubezpieczeń Ochrony Prawnej D.A.S. (www.das.pl) działające na polskim rynku od 2000 roku, to synonim łatwego i szybkiego dostępu do usług prawnych. Dzięki ubezpieczeniu ochrony prawnej życia prywatnego klienci D.A.S.
Kto powinien uregulować koszty egzekucyjne?
Każdy właściciel firmy powinien wiedzieć, że nie zawsze będzie generował przychody. A jeśli załamanie finansowe stanie się codziennością może mieć problem z opłacaniem wystawionych rachunków i faktur. Zazwyczaj wszystko kończy
