Stosowanie terminów zawitych w obrocie gospodarczym
Zastosowanie w umowie terminów zawitych oznacza przyjęcie bardzo rygorystycznych warunków czasowych, których muszą dopełnić jej strony. Jeśli któraś ze stron nie dotrzyma terminu zawitego, jej prawo do dokonania określonej czynności wygasa bezpowrotnie.
W praktyce umowa zawierająca termin zawity może zawierać np. klauzulę zastrzegającą, że jeżeli wykonawca robót nie dostarczy drugiej stronie (nabywcy) faktury do określonego dnia, to jego roszczenia wygasają. Mamy tu więc do czynienia z czynnością, która musi być wykonana w danym terminie zawitym oraz skutkiem w postaci utraty prawa do wykonania tej czynności (wygaśnięciem roszczeń) w przypadku nie dotrzymania wskazanego terminu.
Stosowanie umownych terminów zawitych jest odwzorowaniem terminów prekluzyjnych dopuszczanych regulacjami prawnymi, jednak ich swobodne kreowanie budzi wiele wątpliwości w środowiskach prawniczych.
Przeciwnicy stosowania terminów zawitych uważają, że ich obecność w umowach prowadzi do obejścia bezwzględnie obowiązujących przepisów dotyczących przedawnienia roszczeń, zgodnie bowiem z art. 119 k.c. terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani przedłużane przez czynność prawną. Takie stanowisko zawiera m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 23 lipca 2014 r., sygn. akt I ACa 238/14 oraz wyrok SA w Warszawie z 20 marca 2013 r.
Strona, która nie dotrzymała w ten sposób określonego terminu zasadniczo może zarzucić drugiej stronie nadużycie prawa. W praktyce wykonawca może więc, zgodnie z takim stanowiskiem, zgłaszać roszczenia tytułem wystawionej i dostarczonej po terminie faktury, nie może jednak obciążać drugiej strony konsekwencjami w opóźnieniu zapłaty (odsetkami ustawowymi za nieterminową regulowanie należności).
Środowiska dopuszczające możliwość stosowania umownych terminów zawitych powołują się na zasadę swobody umów. Zgodnie z art. 3531 k.c., strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Takie stanowisko zajął m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z 14 marca 2013 r. (sygn. akt VI ACa 1151/12). Sąd uznał, że regulacje zawarte w art. 353 k.c. nie stoją w sprzeczności z art. 119 k.c.
Może to Ci się spodoba
Jak ubiegać się o reklamację w firmie kurierskiej?
Obecnie dużym zainteresowaniem cieszy się sprzedaż wysyłkowa. Przede wszystkim dlatego, ze wirtualni sprzedawcy oferują niszowe produkty oraz bardzo niskie i atrakcyjne ceny. Jednak przeszkodą w sprawnym zawieraniu transakcji jest kłopotom
Co musi zawierać pozew?
Przyczyn składania pozwów jest całe mnóstwo. Łączy je jeden cel – rozwiązać kwestię sporną oraz przedstawić decyzję uznającą winę lub niewinność. Osoba przedstawiająca pismo (powód) występuje przeciwko pozwanemu i powinna
Nowelizacja Prawa autorskiego korzystna dla pisarzy i tłumaczy
7 sierpnia 2015 senat przyjął nowelizację Ustawy o prawie autorskim oraz prawach pokrewnych. Głównymi beneficjentami zmian w Prawie autorskim są polskojęzyczni pisarze, tłumacze oraz wydawcy. Zyskają oni dodatkowe wynagrodzenie z
Konsorcjum częstą formą współpracy gospodarczej, ale ryzykowną
Umowa konsorcjum, czyli forma współpracy gospodarczej przy realizacji jednego celu, najczęściej zawierana jest w sytuacji startu podmiotów w przetargu publicznym. Członkowie konsorcjum są solidarnie odpowiedzialni wobec osób trzecich. Każdy z nich ponosi pełną
Kiedy stosuje się karę porządkową?
Kara porządkowa przyznawana jest w momencie niedopełnienia obowiązku zleconego przez sąd lub inną jednostkę państwową. Sankcje karne są różnorodne i w dużym stopniu zależą od wybranej sytuacji. Kiedy i w
Poznaj innowacyjny Program Ochrony dla przedsiębiorców
W dobie natłoku informacji oraz częstych zmian w przepisach prawa, każdy biznes potrzebuje wsparcia prawnika oraz doradcy podatkowego. Coraz częściej jednak zdarzają się sytuację, iż Przedsiębiorca nie ma gdzie ani
1 Comment
aner
09 stycznia, 09:48