Stosowanie terminów zawitych w obrocie gospodarczym
Zastosowanie w umowie terminów zawitych oznacza przyjęcie bardzo rygorystycznych warunków czasowych, których muszą dopełnić jej strony. Jeśli któraś ze stron nie dotrzyma terminu zawitego, jej prawo do dokonania określonej czynności wygasa bezpowrotnie.
W praktyce umowa zawierająca termin zawity może zawierać np. klauzulę zastrzegającą, że jeżeli wykonawca robót nie dostarczy drugiej stronie (nabywcy) faktury do określonego dnia, to jego roszczenia wygasają. Mamy tu więc do czynienia z czynnością, która musi być wykonana w danym terminie zawitym oraz skutkiem w postaci utraty prawa do wykonania tej czynności (wygaśnięciem roszczeń) w przypadku nie dotrzymania wskazanego terminu.
Stosowanie umownych terminów zawitych jest odwzorowaniem terminów prekluzyjnych dopuszczanych regulacjami prawnymi, jednak ich swobodne kreowanie budzi wiele wątpliwości w środowiskach prawniczych.
Przeciwnicy stosowania terminów zawitych uważają, że ich obecność w umowach prowadzi do obejścia bezwzględnie obowiązujących przepisów dotyczących przedawnienia roszczeń, zgodnie bowiem z art. 119 k.c. terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani przedłużane przez czynność prawną. Takie stanowisko zawiera m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 23 lipca 2014 r., sygn. akt I ACa 238/14 oraz wyrok SA w Warszawie z 20 marca 2013 r.
Strona, która nie dotrzymała w ten sposób określonego terminu zasadniczo może zarzucić drugiej stronie nadużycie prawa. W praktyce wykonawca może więc, zgodnie z takim stanowiskiem, zgłaszać roszczenia tytułem wystawionej i dostarczonej po terminie faktury, nie może jednak obciążać drugiej strony konsekwencjami w opóźnieniu zapłaty (odsetkami ustawowymi za nieterminową regulowanie należności).
Środowiska dopuszczające możliwość stosowania umownych terminów zawitych powołują się na zasadę swobody umów. Zgodnie z art. 3531 k.c., strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Takie stanowisko zajął m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z 14 marca 2013 r. (sygn. akt VI ACa 1151/12). Sąd uznał, że regulacje zawarte w art. 353 k.c. nie stoją w sprzeczności z art. 119 k.c.
Może to Ci się spodoba
Czym charakteryzuje się okazanie?
W czasie praktycznie każdego procesu korzysta się okazania. Głównie chodzi o osoby lub przedmioty. Musi być wykonane sprawiedliwie, bez ujawnienia cienia wątpliwości. W jakim celu prowadzi się okazanie? Jaki charakter
Kiedy stosuje się karę porządkową?
Kara porządkowa przyznawana jest w momencie niedopełnienia obowiązku zleconego przez sąd lub inną jednostkę państwową. Sankcje karne są różnorodne i w dużym stopniu zależą od wybranej sytuacji. Kiedy i w
Wydatki komplementariusza na pokrycie straty spółki nie są kosztem podatkowym
Wydatek ponoszony przez spółkę na pokrycie strat w spółkach komandytowych nie może być uznany, za związany z jej przychodem, czy też służący zabezpieczeniu albo zachowaniu źródła przychodów orzekł Wojewódzki Sąd
Polska przygotowuje się do wdrożenia europejskiego systemu poboru opłat
Wprowadzenie interoperacyjnego systemu elektronicznego poboru opłat na wszystkich autostradach ułatwi Polsce wdrażanie unijnego systemu (EETS). Możliwość przejazdu z jednym urządzeniem pokładowym przez autostrady UE będzie bowiem dotyczyła tylko dróg, gdzie opłaty można
Producenci świń i tytoniu mogą się ubiegać o pomoc finansową z tytułu niezapłaconych faktur
Do 20 tys. euro dla producentów świń i tytoniu oraz do 200 tys. euro dla grup producentów suszu tytoniowego – tyle może wynieść maksymalna, jednorazowa pomoc Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla tych podmiotów, jeżeli w latach
Zmiana nazwy firmy – czy to możliwe?
Rejestrując działalność gospodarczą w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej należy wskazać nazwę firmy. Jest to warunek konieczny do dokonania wpisu. Nazwa firmy nie może być tworzona w sposób
1 Comment
aner
09 stycznia, 09:48