Stosowanie terminów zawitych w obrocie gospodarczym
Zastosowanie w umowie terminów zawitych oznacza przyjęcie bardzo rygorystycznych warunków czasowych, których muszą dopełnić jej strony. Jeśli któraś ze stron nie dotrzyma terminu zawitego, jej prawo do dokonania określonej czynności wygasa bezpowrotnie.
W praktyce umowa zawierająca termin zawity może zawierać np. klauzulę zastrzegającą, że jeżeli wykonawca robót nie dostarczy drugiej stronie (nabywcy) faktury do określonego dnia, to jego roszczenia wygasają. Mamy tu więc do czynienia z czynnością, która musi być wykonana w danym terminie zawitym oraz skutkiem w postaci utraty prawa do wykonania tej czynności (wygaśnięciem roszczeń) w przypadku nie dotrzymania wskazanego terminu.
Stosowanie umownych terminów zawitych jest odwzorowaniem terminów prekluzyjnych dopuszczanych regulacjami prawnymi, jednak ich swobodne kreowanie budzi wiele wątpliwości w środowiskach prawniczych.
Przeciwnicy stosowania terminów zawitych uważają, że ich obecność w umowach prowadzi do obejścia bezwzględnie obowiązujących przepisów dotyczących przedawnienia roszczeń, zgodnie bowiem z art. 119 k.c. terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani przedłużane przez czynność prawną. Takie stanowisko zawiera m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 23 lipca 2014 r., sygn. akt I ACa 238/14 oraz wyrok SA w Warszawie z 20 marca 2013 r.
Strona, która nie dotrzymała w ten sposób określonego terminu zasadniczo może zarzucić drugiej stronie nadużycie prawa. W praktyce wykonawca może więc, zgodnie z takim stanowiskiem, zgłaszać roszczenia tytułem wystawionej i dostarczonej po terminie faktury, nie może jednak obciążać drugiej strony konsekwencjami w opóźnieniu zapłaty (odsetkami ustawowymi za nieterminową regulowanie należności).
Środowiska dopuszczające możliwość stosowania umownych terminów zawitych powołują się na zasadę swobody umów. Zgodnie z art. 3531 k.c., strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Takie stanowisko zajął m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z 14 marca 2013 r. (sygn. akt VI ACa 1151/12). Sąd uznał, że regulacje zawarte w art. 353 k.c. nie stoją w sprzeczności z art. 119 k.c.
Może to Ci się spodoba
Czym jest i na czym polega miękka windykacja?
Windykacja to słowo pochodzące z łaciny i oznaczające dochodzenie roszczeń. Współcześnie pojęcie te interpretowane jest jako dochodzenie własności przy użyciu środków określonych obowiązującymi przepisami. W kontekście tym pada niejednokrotnie termin
Kiedy można mówić o odpowiedzialności cywilnej?
Każdy obywatel Polski musi posiadać odpowiedzialność cywilną. Najogólniej mówiąc oznacza to, że ponosi konsekwencje swoich czynów i potrafi przewidywać skutki różnych zachowań. Czym jeszcze jest odpowiedzialność cywilna? Do czego obliguje?
Wezwanie do zapłaty – niekonieczne ale pożyteczne
Od 2013r. stosowanie wezwania do zapłaty nie jest warunkiem koniecznym, by wstąpić na drogę sądową o zapłatę należności wobec krnąbrnego kontrahenta. Nowelizacja kodeksu cywilnego zwolniła przedsiębiorców z obowiązku wzywania do
Od 2016 roku możliwe większe prawa dla przedsiębiorców
Projekt ustawy prawo działalności gospodarczej trafił do Komitetu Rady Ministrów. Nowe przepisy mają wzmocnić gwarancje dla przedsiębiorców. Resort chce wprowadzić 15 zasad prowadzenia biznesu. Uporządkowane mają zostać relacje między przedsiębiorcami a
Spółki kapitałowe – kto ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe
Nowe przepisy zawarte w Ordynacji podatkowej zwiększają liczbę osób odpowiedzialnych za zaległości podatkowe i ściśle określają sytuacje, w których dany podmiot staje się odpowiedzialny za te zaległości. Bardziej precyzyjne zapisy
Czym charakteryzuje się okazanie?
W czasie praktycznie każdego procesu korzysta się okazania. Głównie chodzi o osoby lub przedmioty. Musi być wykonane sprawiedliwie, bez ujawnienia cienia wątpliwości. W jakim celu prowadzi się okazanie? Jaki charakter
1 Comment
aner
09 stycznia, 09:48