Stosowanie terminów zawitych w obrocie gospodarczym
Zastosowanie w umowie terminów zawitych oznacza przyjęcie bardzo rygorystycznych warunków czasowych, których muszą dopełnić jej strony. Jeśli któraś ze stron nie dotrzyma terminu zawitego, jej prawo do dokonania określonej czynności wygasa bezpowrotnie.
W praktyce umowa zawierająca termin zawity może zawierać np. klauzulę zastrzegającą, że jeżeli wykonawca robót nie dostarczy drugiej stronie (nabywcy) faktury do określonego dnia, to jego roszczenia wygasają. Mamy tu więc do czynienia z czynnością, która musi być wykonana w danym terminie zawitym oraz skutkiem w postaci utraty prawa do wykonania tej czynności (wygaśnięciem roszczeń) w przypadku nie dotrzymania wskazanego terminu.
Stosowanie umownych terminów zawitych jest odwzorowaniem terminów prekluzyjnych dopuszczanych regulacjami prawnymi, jednak ich swobodne kreowanie budzi wiele wątpliwości w środowiskach prawniczych.
Przeciwnicy stosowania terminów zawitych uważają, że ich obecność w umowach prowadzi do obejścia bezwzględnie obowiązujących przepisów dotyczących przedawnienia roszczeń, zgodnie bowiem z art. 119 k.c. terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani przedłużane przez czynność prawną. Takie stanowisko zawiera m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 23 lipca 2014 r., sygn. akt I ACa 238/14 oraz wyrok SA w Warszawie z 20 marca 2013 r.
Strona, która nie dotrzymała w ten sposób określonego terminu zasadniczo może zarzucić drugiej stronie nadużycie prawa. W praktyce wykonawca może więc, zgodnie z takim stanowiskiem, zgłaszać roszczenia tytułem wystawionej i dostarczonej po terminie faktury, nie może jednak obciążać drugiej strony konsekwencjami w opóźnieniu zapłaty (odsetkami ustawowymi za nieterminową regulowanie należności).
Środowiska dopuszczające możliwość stosowania umownych terminów zawitych powołują się na zasadę swobody umów. Zgodnie z art. 3531 k.c., strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Takie stanowisko zajął m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z 14 marca 2013 r. (sygn. akt VI ACa 1151/12). Sąd uznał, że regulacje zawarte w art. 353 k.c. nie stoją w sprzeczności z art. 119 k.c.
Może to Ci się spodoba
Rewolucyjne zmiany w rejestracji znaków towarowych
Obecnie procedura rejestracja znaków towarowych trwa średnio rok. W kwietniu po nowelizacji przepisów Urząd Patentowy będzie badał wyłącznie spełnienie bezwzględnych przesłanek. Nie będzie natomiast sprawdzał każdego zgłoszenia pod kątem kolizji
Umowa z wydawcą – jak zabezpieczyć swoje finanse?
Coraz więcej osób zachęconych spektakularnymi sukcesami autorów, którzy pojawiali się na rynku księgarskim „znikąd”, próbuje swoich sił pisząc własne książki. Kiedy książka już powstanie kolejnym krokiem jest zawarcie umowy z
Jak napisać zażalenie?
Każdy, kto nie zgadza się z wyrokiem sądu pierwszej instancji powinien złożyć tzw. zażalenie. Sprawa przekazywana jest wówczas do sadu drugiej instancji, a w skrajnych przypadkach do Sądu Najwyższego. Jak
Jak ubiegać się o reklamację w firmie kurierskiej?
Obecnie dużym zainteresowaniem cieszy się sprzedaż wysyłkowa. Przede wszystkim dlatego, ze wirtualni sprzedawcy oferują niszowe produkty oraz bardzo niskie i atrakcyjne ceny. Jednak przeszkodą w sprawnym zawieraniu transakcji jest kłopotom
Czy świadek może otrzymać zwrot kosztów dojazdu?
Od ponad roku obowiązuje nowa ustawa, która określa warunki zwrotu kosztów dojazdu dla wszystkich uczestników rozprawy. Sposób oraz termin regulowania należności uzależniony jest od jednostkowej sytuacji. Według jakich zasad można
Problem prawny? D.A.S. przychodzi z pomocą
Towarzystwo Ubezpieczeń Ochrony Prawnej D.A.S. (www.das.pl) działające na polskim rynku od 2000 roku, to synonim łatwego i szybkiego dostępu do usług prawnych. Dzięki ubezpieczeniu ochrony prawnej życia prywatnego klienci D.A.S.
1 Comment
aner
09 stycznia, 09:48