Stosowanie terminów zawitych w obrocie gospodarczym
Zastosowanie w umowie terminów zawitych oznacza przyjęcie bardzo rygorystycznych warunków czasowych, których muszą dopełnić jej strony. Jeśli któraś ze stron nie dotrzyma terminu zawitego, jej prawo do dokonania określonej czynności wygasa bezpowrotnie.
W praktyce umowa zawierająca termin zawity może zawierać np. klauzulę zastrzegającą, że jeżeli wykonawca robót nie dostarczy drugiej stronie (nabywcy) faktury do określonego dnia, to jego roszczenia wygasają. Mamy tu więc do czynienia z czynnością, która musi być wykonana w danym terminie zawitym oraz skutkiem w postaci utraty prawa do wykonania tej czynności (wygaśnięciem roszczeń) w przypadku nie dotrzymania wskazanego terminu.
Stosowanie umownych terminów zawitych jest odwzorowaniem terminów prekluzyjnych dopuszczanych regulacjami prawnymi, jednak ich swobodne kreowanie budzi wiele wątpliwości w środowiskach prawniczych.
Przeciwnicy stosowania terminów zawitych uważają, że ich obecność w umowach prowadzi do obejścia bezwzględnie obowiązujących przepisów dotyczących przedawnienia roszczeń, zgodnie bowiem z art. 119 k.c. terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani przedłużane przez czynność prawną. Takie stanowisko zawiera m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 23 lipca 2014 r., sygn. akt I ACa 238/14 oraz wyrok SA w Warszawie z 20 marca 2013 r.
Strona, która nie dotrzymała w ten sposób określonego terminu zasadniczo może zarzucić drugiej stronie nadużycie prawa. W praktyce wykonawca może więc, zgodnie z takim stanowiskiem, zgłaszać roszczenia tytułem wystawionej i dostarczonej po terminie faktury, nie może jednak obciążać drugiej strony konsekwencjami w opóźnieniu zapłaty (odsetkami ustawowymi za nieterminową regulowanie należności).
Środowiska dopuszczające możliwość stosowania umownych terminów zawitych powołują się na zasadę swobody umów. Zgodnie z art. 3531 k.c., strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Takie stanowisko zajął m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z 14 marca 2013 r. (sygn. akt VI ACa 1151/12). Sąd uznał, że regulacje zawarte w art. 353 k.c. nie stoją w sprzeczności z art. 119 k.c.
Może to Ci się spodoba
Nowa ustawa ograniczy dominację wielkiej czwórki firm audytorskich
Polski rynek audytu i doradztwa zdominowały firmy globalne z tzw. wielkiej czwórki. Z ich usług korzystają wszystkie spółki giełdowe skupione w WIG20 oraz większość jednostek zainteresowania publicznego. UOKiK wskazuje, że rynek ma cechy oligopolu
Co musi zawierać pozew?
Przyczyn składania pozwów jest całe mnóstwo. Łączy je jeden cel – rozwiązać kwestię sporną oraz przedstawić decyzję uznającą winę lub niewinność. Osoba przedstawiająca pismo (powód) występuje przeciwko pozwanemu i powinna
Czym jest bezpodstawne wzbogacenie?
Zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem bezpodstawne wzbogacenie jest niedozwolone i odpowiednio karane. Dotyczy sytuacji, w których przychody osiąga się kosztem ofiar. Kiedy jeszcze mówić trzeba o bezpodstawnym wzbogaceniu? Jak
Problem prawny? D.A.S. przychodzi z pomocą
Towarzystwo Ubezpieczeń Ochrony Prawnej D.A.S. (www.das.pl) działające na polskim rynku od 2000 roku, to synonim łatwego i szybkiego dostępu do usług prawnych. Dzięki ubezpieczeniu ochrony prawnej życia prywatnego klienci D.A.S.
Jak uzyskać zwolnienie z kosztów sądowych?
Nierzadko ponoszenie kosztów sądowych jest trudne przez niełatwą sytuację majątkową. Zarówno w sprawach cywilnych, jak i karnych funkcjonuje instytucja, która zwalnia z części lub całości tych należności. Koszty, które trzeba
Prawa autorskie – kary za łamanie praw twórców zbyt surowe
Żądanie trzykrotności stosownego wynagrodzenia za zawinione naruszenie praw autorskich jest niezgodne z Konstytucją – orzekł Trybunał Konstytucyjny. Prawo musi działać w obronie poszkodowanego, ale też nie może być przyczynkiem do
