Leczenie alkoholizmu

Alkoholizm pojawia się w naszym życiu niezauważony, ale ostatecznie całkowicie przejmuje kontrolę nad ludzką psychiką. Od pierwszego do ostatniego etapu choroba, jest bardzo nieprzewidywalna i bolesna. Najpierw z chęci „zapomnienia” powstaje pociąg do trunków, potem wzrastają dawki, zaczyna dręczyć poranny kac. Na ostatnim etapie nie ma dla niego znaczenia, o której porze dnia wypije, w jakim miejscu i stanie.

Od czego zacząć leczenie?

Według WHO jeden na pięciu Europejczyków w wieku 15 lat i więcej przyznaje się do sporadycznego picia dużych dawek alkoholu tygodniowo (pięć lub więcej standardowych drinków, lub 60 gramów alkoholu na raz)

Stała ekspozycja na toksyny alkoholowe niszczy psychikę i osłabia pracę ważnych narządów i układów organizmu. Im dłużej człowiek pije, nawet jeśli jest to „nieszkodliwa” butelka wina każdego wieczoru, tym łatwiej pojawia się zależność od dawki. Przewlekli alkoholicy potrzebują szybkiego leczenia odwykowego, które może być zapewnione tylko w specjalistycznym ośrodku leczenia odwykowego.

Alkoholikowi niezwykle trudno jest przyznać się zarówno do choroby, jak i do konieczności leczenia. Rozmowa, o tym, że potrzebuje pomocy, może spowodować z jego strony ostre odrzucenie, zaprzeczenie problemowi. Dlatego ważne dla niego osoby powinny rozmawiać z pacjentem w sposób taktowny i rozsądny, najlepiej w obecności psychoterapeuty oraz w spokojnej atmosferze, gdy pacjent jest trzeźwy. Spokojne przedstawienie aktualnych i potencjalnych problemów oraz uzupełnienie historii konkretnymi przykładami będzie skuteczniejsze niż manipulacja i groźby. Jeśli podczas rozmowy alkoholik zgodzi się mu pomóc, to leczenie należy rozpocząć natychmiast

Zaprzeczanie uzależnieniu od alkoholu jest poważnym problemem. Istnieje termin – „anozognozja”, oznaczający zaprzeczenie chorobie i brak krytyki swojego stanu, które często są nieodłącznym elementem uzależnienia od alkoholu.

Wstępna diagnoza

Rozpoznanie alkoholizmu opiera się na objawach klinicznych i danych laboratoryjnych. Jednocześnie badania laboratoryjne nie zastępują diagnozy klinicznej, lecz ją obiektywizują, pozwalając oddzielić domowe nadużywanie alkoholu od patologii. Światowa Organizacja Zdrowia definiuje przewlekły alkoholizm jako formę uzależnienia od narkotyków, która występuje u osób regularnie spożywających alkohol. Główne objawy to psychiczne i fizyczne uzależnienie od stałego, ciągłego lub przerywanego spożywania napojów alkoholowych ze stopniowym wzrostem tolerancji, pojawienie się objawów odstawienia po zaprzestaniu spożywania oraz rozwój psychiki i somatyczności zaburzenia neurologiczne.

Objawy alkoholizmu

Oznaki alkoholizmu to powstanie patologicznego głodu alkoholu, który ma charakter obsesyjny, jest oznaką spadku, a następnie utraty kontroli nad ilością spożywanego alkoholu. Utrata ochronnego odruchu wymiotnego, który jest wyzwalany u zdrowych osób z przedawkowaniem alkoholu. W rezultacie pojawia się możliwość niekontrolowanego przyjmowania wszystkich większych dawek napojów alkoholowych. Dzienna porcja może wynosić od 0,5 litra wódki lub innych alkoholi. Zespół asteniczny: letarg, osłabienie, zmęczenie, zaburzenia uwagi, wyczerpanie procesów intelektualnych i bóle głowy. Zespół odstawienia (kaca): obrzęk, tachykardia, podwyższone ciśnienie, drżenie ciała i kończyn (drżenie), suchość w ustach, zawroty głowy, osłabienie, brak apetytu, nudności, biegunka. W przypadku ciężkiego kaca mogą wystąpić drgawki.

Łagodzenie objawów odstawienia alkoholu

W celu złagodzenia objawów odstawienia konieczna jest terapia detoksykacyjna w połączeniu z lekowym wspomaganiem funkcji ważnych narządów i układów. Po pierwsze, konieczne jest usunięcie z organizmu produktów rozkładu alkoholu za pomocą wlewów kroplowych (zwykle sól fizjologiczna i witaminy z grupy B, przeciwutleniacze, leki przyspieszające metabolizm). Ponadto wymagane jest leczenie objawowe: stabilizacja częstości akcji serca, poziomu ciśnienia krwi i czynności układu oddechowego. Środki uspokajające są przepisywane w celu poprawienia snu i złagodzenia niepokoju. Po ustabilizowaniu się stanu pacjenta można przejść do bardziej globalnej regeneracji organizmu, zubożonego przez ciągłe spożywanie alkoholu.

Rehabilitacja psychoterapeutyczna

Zdrowie psychiczne człowieka jest w dużej mierze spowodowane procesami biochemicznymi w mózgu, które są zakłócane przez ciągłe zatrucie alkoholem. Stosowanie niektórych środków psychofarmakologicznych przyczynia się do skuteczniejszego prowadzenia psychoterapii i uodparnia pacjenta na możliwe późniejsze psychotraumy, które mogą wywołać załamanie. Kontrolowane przyjmowanie leków psychotropowych usuwa reakcje psychogenne i psychotyczne charakterystyczne dla pacjentów z alkoholizmem (agresja, drażliwość, letarg). Najczęściej stosowanymi lekami są chlordiazepoksyd, tiorydazyna, chlorprotiksen, diazepam.

Metody psychoterapeutyczne obejmują zarówno kodowanie lekowe, jak i nielekowe, mające na celu wytworzenie trwałej niechęci do spożycia alkoholu. Obecnie oprócz kodowania, które nie jest najskuteczniejszą metodą, oferowana jest również kompleksowa psychoterapia ze wsparciem lekowym. Nie tylko zmniejsza głód alkoholu, ale także tworzy kompleks bardziej adaptacyjnych i zdrowych sposobów reagowania na traumatyczne sytuacje, uczy dobrego odpoczynku i zaszczepia umiejętności skutecznego rozwiązywania problemów. Celem tego etapu leczenia jest ustabilizowanie stanu psychicznego pacjenta i przygotowanie do porzucenia nałogu.

Więcej na stronie: https://dezyderata.com/leczenie-alkoholizmu/