Obowiązek podatkowy a sprzedaż licencji na oprogramowanie

Nie każda usługa świadczona przez dłuższy czas jest usługą ciągłą w rozumieniu ustawy o VAT. Korzystanie z usługi przez wiele miesięcy jest tylko jednym z warunków, które decydują o ciągłym charakterze usługi. Dokonując oceny tegoż charakteru należy uwzględnić również zapisy umowy wiążącej sprzedawcę z nabywcą.

W kwestii uznania usługi za ciągłą odmienne zdanie miała firma sprzedająca licencje na korzystanie  z oprogramowania komputerowego oraz Dyrektor izby skarbowej.

Spółka sprzedająca licencje umożliwiała ich zakup na czas nieograniczony, czas ograniczony oraz w formie pakietu godzin. Faktury za udzieloną licencję wystawiane były: w pierwszym i drugim przypadku – w dniu ukończenia prac konfiguracyjnych oraz przygotowania aplikacji do pracy (lub na kilka dni następujących po ukończeniu prac), w przypadku pakietu godzinowego – w pierwszym dniu ważności pakietu, gdyż w tym przypadku sprzedawca nie jest w stanie określić, kiedy klient skorzysta z licencji.

Obowiązek podatkowy w momencie zakończenia prac

W ocenie sprzedawcy obowiązek podatkowy następował zgodnie z art. 19a, ust. 1 ustawy o VAT z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi (w przypadku spółki byłby to dzień ukończenia prac umożliwiających korzystanie z oprogramowania lub pierwszy dzień ważności pakietu, w przypadku pakietu godzinowego).

Fiskus chce podatku w chwili otrzymania zapłaty za usługę

Odmienny pogląd przedstawił Dyrektor izby skarbowej, który uznał, że usługi świadczone przez spółkę mają charakter ciągły. Przypomnijmy: art. 19a ust. 3 ustawy o VAT

„Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.

Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.”

Zdaniem Dyrektora izby skarbowej, skoro usługa ma charakter ciągły, to obowiązek podatkowy będzie następował:

• w dniu zakończenia usługi – dla umów na czas określony oraz pakietu godzinowego,
• w dniu uzyskania zapłaty – dla umów zawartych na czas nieokreślony.

Przedstawiciel organu podatkowego wsparł się w tym przypadku zapisami art. 19a, ust. 8 ustawy o VAT.

Zatem w opinii spółki, w przypadku umów zawartych na czas nieokreślony obowiązek podatkowy mógł powstać po ukończeniu prac związanych z usługą, nawet jeśli płatność została dokonana wcześniej, natomiast zdaniem fiskusa obowiązek ten powstaje w momencie zapłaty, ze względu na charakter ciągły usługi.

Sąd vs Fiskus

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał działania spółki za słuszne (wyrok WSA w Krakowie z 22 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 583/15). Sąd wskazał, że niezależnie od licznych wariantów usługi były sprzedawane jednorazowo. Nie była to zatem usługa ciągła, bo w tym wypadku usługę uważałoby się za wykonaną w stosunku do każdego okresu, za który podatnik otrzymałby płatność lub dokonał rozliczenia – aż do momentu zakończenia świadczenia usługi. Tymczasem w tej sprawie obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usługi, a więc zgodnie z zawartą przez strony umową.

Jeśli poszukujesz informacji w zakresie finansowania przedsiębiorstw lub obniżenia kosztów prowadzonej działalności gospodarczej to napisz. Postaramy się skutecznie doradzić i zaproponować najlepsze rozwiązanie.