Interwencja ESMA i klient profesjonalny

Cały rynek od dłuższego czasu żyje wydaną przez głównego europejskiego regulatora rynków finansowych The European Securities and Markets Authority (ESMA) dyrektywą MiFID II. Zmienia ona niektóre fundamentalne ramy prawne dla inwestorów na terenie całej Europy i nie bez przyczyny spotyka się z dosyć dużym sprzeciwem ze strony branży.

Chociaż w zamyśle ma poprawić funkcjonowanie sektora, to według branży wprowadzane zmiany nie koniecznie muszą się do tego przyczynić. Najważniejszą zmianą wynikającą z nowych zasad z punktu widzenia inwestora detalicznego jest ograniczenie dźwigni finansowej, które wchodzi w życie już 1 sierpnia 2018 roku, do maksymalnego poziomu 30:1 – i to jedynie dla kontraktów CFD opartych o najpopularniejsze pary walutowe. Dla pozostałych instrumentów pochodnych lewar został ograniczony do jeszcze niższego poziomu tak np. w wypadku CFD na złoto jest to jedynie 5:1.

Oczywiście wykorzystywanie dźwigni na wysokim poziomie jest bardzo ryzykowne i w wielu wypadkach prowadzi do utraty całego kapitału. Nie zmienia to jednak faktu, że tak niski poziom dźwigni finansowej wbrew pozorom jest jednak bardzo krzywdzący dla traderów na różnym poziomie zaawansowania, a zamiast przyczynić się do ochrony inwestora, może zwiększyć ryzyko straty funduszy. W wypadku klientów średnio-zaawansowanych i tych dopiero zaczynających swoją przygodę z rynkami finansowymi jest to bardzo niebezpieczne, gdyż głodni zysków bardzo łatwo mogą stać się ofiarą nielicencjonowanych brokerów i stracić swój kapitał. Mogą również najzwyczajniej w świecie skorzystać z usług firmy regulowanej poza terenem UE, który w wypadku błędu systemu, bądź innego nieprzewidzianego zdarzenia zadziałać wbrew interesom klienta, a odpowiednie organy nie będą miały odpowiedniej mocy sprawczej, aby obronić interes obywatela Europy.

Na szczęście, drzwi do wyższej dźwigni finansowej nie są do końca zamknięta. Z pomocą przychodzi nam instytucja klienta profesjonalnego – dzięki spełnieniu dwóch z trzech kryteriów możemy uzyskać dostęp do handlu nawet dźwignią na poziomie 500:1. Odbywa się to jednak często kosztem utraty ochrony przed ujemnym saldem, ale osoba decydująca się na taki krok posiada przeważnie odpowiednie kompetencje do gry na takim poziomie ryzyka. Z całą pewnością naczelny organ regulacyjny powinien w ramach swoich możliwości ograniczać ryzyko rynkowe, lecz powinno się to dziać przy pełnej świadomości dokonywanych zmian. Popularny lewar to bardzo drażliwy temat, jednak z całą pewnością obniżenie go do tak drastycznego poziomu może przyczynić się do zmniejszenia ochrony klienta. Znacznie lepszym rozwiązaniem byłoby stworzenie choćby odpowiedniej i szeroko zakrojonej kampanii informacyjnej we współpracy z brokerami – mimo iż byłoby to powolna edukacja, długofalowo mogłaby przynieść lepsze skutki.